• Marquis

Marquis De Sade

(1740 - 1814) Asıl adı Sa­de Kon­tu Do­na­ti­en-Alp­hon­se-Fran­ço­is. Ero­tik ya­pıt­la­rıy­la sa­dizm te­ri­mi­ne adı­nı ve­ren Fran­sız ya­zar­dır. La­net­li ya­zar­la­rın (ec­ri­va­ins ma­udits) il­ki sa­yıl­mak­ta­dır. Ya­pıt­la­rın­da, suç iş­le­me­ye ne­den ol­sa bi­le bü­tün gü­dü­le­rin öz­gür bı­ra­kıl­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni sa­vun­muş­tur. Fran­sa’nın çe­şit­li böl­ge­le­rin­de­ki mülk­le­rin va­ri­si olan Sa­de baş­ke­şiş olan am­ca­sı­nın ya­nın­da öğ­re­ni­me baş­la­dı. Or­du­ya ka­tıl­dı. 1763’te ay­rı­lıp Pa­ris Yük­sek Mah­ke­me Baş­ka­nı’nın kı­zıy­la ev­len­di ve üç ço­cu­ğu ol­du. 1768’de Ro­se Kel­ler ola­yı ne­de­niy­le al­dı­ğı ce­za­sı bi­tin­ce La Cos­te’ta­ki şa­to­su­na çe­kil­di. Pa­ra bul­mak ama­cıy­la Mar­sil­ya’ya git­ti ama bu­ra­da da ya­şa­mı ve alış­kan­lık­la­rı yü­zün­den tu­tuk­lan­dı. Ka­ça­rak La Cos­te’ta­ki şa­to­sun­da ye­ni­den ka­rı­sıy­la bir ara­ya gel­di. Zevk­le­ri­ni pay­laş­ma­ya baş­la­yan ka­rı­sıy­la genç kız ve er­kek­le­ri şa­to­la­rın­da alı­koy­du­lar. Kom­şu­la­rın şi­kâ­ye­ti üze­ri­ne bal­dı­zıy­la İtal­ya’ya kaç­tı. Bir di­zi skan­dal son­ra­sın­da Pa­ris’te tu­tuk­lan­dı ve hap­se­dil­di. Ce­za­evin­de­ki sı­kın­tı ve öf­ke­si­ni, yaz­dı­ğı ero­tik ro­man­lar ve oyun­lar­la gi­der­di. Di­ao­lo­gue ent­re un pret­re et un mo­ri­bund (Bir Pa­paz­la Ölüm Dö­şe­ğin­de­ki Bir Adam Ara­sın­da Ko­nuş­ma) ad­lı ya­pı­tın­da ata­eistliğini açık­la­dı. 1784’te Bas­til­le’e nak­le­dil­di. Les 120 Jo­ur­né­es de So­do­me ou l’eco­le du li­ber­ti­na­ge’de (So­dom’un 120 Gü­nü ya da Çap­kın­lık Oku­lu) cin­sel sap­kın­lı­ğın her tür­lü­sü­ne yer ve­ri­yor­du. 1787’de ün­lü ro­ma­nı Les In­for­tu­nes de a la ver­tu’yü (Er­dem­le Kır­baç­la­nan Ka­dın), 1788’dey­se öy­kü­le­ri­ni ta­mam­la­dı. 1789’da­ki Bas­til­le bas­kı­nın­da pen­ce­re­den mah­kûm­la­rı kat­le­di­yor­lar di­ye ba­ğır­dı­ğı için 1790’a ka­dar Cha­ren­ton Akıl Has­ta­ne­si’nde kal­dı. Ser­best ka­lın­ca oyun­la­rı­nı Co­me­die-Fran­ça­ise ve baş­ka ti­yat­ro­la­ra öner­di, beş oyu­nu ka­bul edil­di an­cak sah­ne­ye kon­ma­dı. Bu dö­nem­de Jus­ti­ne, ou les mal­he­urs de la ver­tu’yü, (Ju­li­et­te, ou la su­ite de Jus­ti­ne’i (Ju­li­et­te ya da Jus­ti­ne’in De­va­mı) ve La Phi­lo­sop­hie dans le bo­udo­ir’ı (Ya­tak Oda­sın­da Fel­se­fe) yaz­dı. 1801’de ye­ni­den Cha­ren­ton’a kon­du. Bü­tün bas­kı­la­ra rağ­men has­ta­la­ra rol vererek oyun­larını Charen­ton’da ser­giledi. On cilt olarak düşün­düğü Les Jour­nées de Flor­bel­le ou la Nature déviolée’nin (Flor­bel­le Gün­leri ya da Peçesiz Doğa) tamam­ladığı iki cil­di, baş­ka el yaz­malarıy­la bir­lik­te ölümün­den son­ra oğ­lu tarafın­dan yakıl­dı. Sade kimilerine göre in­san kılığın­da bir şey­tan, kimilerine görey­se ar­zuların diz­gin­lerin­den kur­tul­masını savunan bir öz­gür­lük savaş­çısıy­dı.

Yazarın Kitapları

Aşkın Suçları

Marquis De Sade

İkinize de Yer Var

Marquis De Sade